20 12 Amasa leżał zbroczony krwią pośrodku ruchliwej drogi. Człowiek ów zauważył, że przystaje cały lud. Odrzucił więc Amasę z drogi na pole i przykrył go płaszczem: zauważył bowiem, że każdy z przechodniów zatrzymywał się.
22 2 * Mówił: «Panie, ostojo moja i twierdzo, mój wybawicielu! [...]
22 33 Bóg, co mocą mnie przepasuje* i nienaganną czyni moją drogę,